آرایش زنان و رابطه ی آن با اعتماد بنفس پایین آن ها – خطر استفاده از مواد آرایشی

آرایش زنان و رابطه ی آن با اعتماد بنفس پایین آن ها – خطر استفاده از مواد آرایشی

img11285363
%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%ae%d8%a7%d8%a8-%d9%84%d9%88%d8%a7%d8%b2%d9%85-%d8%a2%d8%b1%d8%a7%db%8c%d8%b4
افراد متقلب این روزها در زیرزمینها و کارگاههای غیرمجاز شهرهای مرزی ترکیه و ایران به تهیه و تولید لوازم آرایشی پرمصرف همچون کرم پودر، ریمل و پنکیک با جعل مارکهای معروف پرداخته و تولیدات خود را به بازارهای مصرف به فروش می رسانند.

 

 

مصرف سه برابری ریمل بین زنان ایرانی نسبت به فرانسوی، آرایش زنان در ایران پیشگام تر از کشورهای غربی و آرایش کردن حتی با بیماری و پس از بیدار شدن از خواب، بخشی از توصیف های یک رسانه غربی در باره فرهنگ آرایشی زنان ایرانی است.

 

 

مصرف لوازم آرایشی در ایران بسیار زیاد است، ۳۸ میلیون زن ایرانی از ۷۷ میلیون نفر جمعیت این کشور،

 

سبب شکل گیری دومین بازار لوازم آرایش در خاورمیانه و هفتمین بازار این عرصه در جهان شده اند.

 

رتبه اول حجم مالی بازار آرایشی در خاورمیانه به عربستان سعودی تعلق دارد.

 

غالب زنان ایرانی هر روز صبح به محض برخاستن از خواب مشغول آرایش می شوند، حتی اگر بیمار هم باشند.

 

زنان ایرانی به طور میانگین یک ریمل را در یک ماه مصرف می کنند، در حالی زنان فرانسوی آن را در عرض سه ماه استفاده می کنند.

235834_285

اعتماد بنفس و آرایش

آرایش های تند، نشانه اعتماد به نفس پایین است. افراد خجالتی و کسانی که هنوز به خودباوری اجتماعی و شخصی نرسیده اند از آرایشی استفاده می کنند که به تصور خودشان برایشان شخصیت می آورد. آرایش های خشن و تند مشخصه زنان بی اعتماد به نفس است.

 

 

با گسترش حس عدم اعتماد به نفس، دختران نوجوان تصور می کنند، آرایش پوشاننده نقص آنهاست. این افراد صورت خود را هر چند بی عیب باشد دارای معایب بزرگ می دانند. در نتیجه برای حل این مشکل رو به استفاده از لوازم آرایشی می آورند.

 

استفاده از لوازم آرایشی در ایران دیگر نه سن خاصی دارد و نه قشر خاصی. امروزه برخی از دختران و زنان ایرانی استفاده از لوازم آرایشی را جزو لاینفک زندگی خود می دانند و این تمایل باعث شده کشورمان تبدیل به دومین یا سومین مصرف کننده لوازم آرایش در خاورمیانه و هفتمین وارد کننده لوازم آرایشی در جهان شود.

 

از سوی دیگر سن مصرف لوازم آرایشی نیز به ۱۵ سال رسیده و این در حالی است که در کشورهای توسعه یافته تمایل به آرایش بیشتر در بین زنان مسن دیده می شود که طراوت و شادابی پوست خود را از دست داده اند.

 

مصرف زیاد لوازم آرایشی در ایران به ویژه بین دختران جوان و نوجوان ایرانی را نمی توان به یک مشکل روانی نسبت داد، بلکه این یک موضوع فرهنگی بوده که چندان هم بومی نیست .در هر فردی به ویژه جوانان علاقه به مورد توجه قرار گرفتن وجود دارد اما بسته به اینکه نیازها و خواسته های فرد در زندگی تا چه حد برآورده شود و به چه سمت و سویی متمایل شود عادتهای خاصی را می پذیرد.
1434971878916846

ماباید خواسته ها، تمایلات و انرژی فوق العاده نسل جوان را عاقلانه به سوی هدف درست هدایت کرد.

 

استفاده زیاد از لوازم آرایش یک بیماری نیست بلکه یک علامت است که باید همه اهل علم و جامعه شناسان ما آن را تجزیه و تحلیل کنند. این موضوع مانند سیگار کشیدن یک علت نیست بلکه یک معلول است که می تواند عوامل زیادی داشته باشد که ریشه آن جامعه شناختی است.عده ای نیز معتقد هستند: همه کارهای انسان ریشه روانی دارد و آرایش زیاد هم قطعاً ریشه های روانی متعددی می تواند داشته باشد. حتی کسانی که می گویند برای دل خودم این گونه آرایش می کنم هم به دنبال جلب توجه هستند.

 

بیماری های پوستی در کمین بانوان ایرانی

مصرف لوازم آرایشی می تواند به عنوان عامل تخریبی پوست باشد، می گوید: محصولات آرایشی تقلبی آثار مخرب تری بر روی پوست برجای می گذارند و سلامت پوست شهروندان بخصوص زنان در هر رده سنی  تهدید می کنند.

 

 مواد آرایشی که به عنوان یکی از ملزومات کیف دستی بانوان جلب توجه می کند همواره به صورت دوجانبه ایفای نقش می کند به گونه ای که در بخش اول سبب زیبایی و تغییر چهره ظاهری و در بخش دوم با تأثیر بر روی سلولهای پوست، تأثیرات نامطلوبی را بر روی پوست صورت برجای می گذارند.

 

تأثیرات لوازم آرایشی بر روی پوست صورت،  به صورت پیرشدگی پوست، بروز چروکیدگی در ناحیه پیشانی و چین خنده کم کم آغاز می شود اما متأسفانه بانوان با دیدن آثار مذکور به خاطر پوشاندن چین و چروکها از مواد آرایشی بیشتری استفاده می کنند که همین امر سبب ضربه و آسیب بیشتر به پوست می شود. 

پاسخ دهید